امتیاز کاربران

ستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعالستاره فعال
 

سیاستها در مفهوم کلی الگوی عملی پایداری هستند که انتظارات مختلفی و گاهی متناقض را پاسخ داده و برای جلب همکاری در حل مسئله یا مشکل عمومی ایجاد انگیزه می نمایند. این الگوی عمل دو ویژگی بارز دارد:

  • یک الگوی عملی است و نه یک رویداد مجرد و انتزاعی. مثلاً راه حل مسائلی که فقط یک بار در تاریخ یک کشور اتفاق می افتد، سیاست نیست مگر اینکه آن مسئله باقی بماند و حل آن در قالب یک عمل یا فعالیت مستمر و مداوم، ضرورت داشته باشد.
  • اجرای سیاستهای عمومی، به دلیل نیاز به هماهنگ ساختن عوامل ناسازگار یا ایجاد انگیزه برای اقدام جمعی در افرادی که اهداف مشترک دارند و یا یکدیگر همکاری می کنند، یک عمل اجتماعی محسوب می شود.

نکته مهم این است که محیط استراتژیک نظام سیاستگذاری تعیین کننده نوع سیاستها است. برای مثال در صورتی که فرآورده ها خدمات را به قدر کافی در اختیار می داشتیم، بسیاری از سیاستها، ضرورت پیدا نمی کرد لذا مقدار کالاهای موجود و در دسترس هم ممکن است بر تدوین سیاستها تاثیر داشته باشد. بسیاری از نظریه پردازان اقتصادی معتقدند که در جوامعی که دارای امکانات کافی نیستند حفظ و نگهداری کالاهای کمیاب و نیز افزایش آنها از اولویت برخوردار است و به موازات آن توزیع ثروت یک مسئله عمومی است لذا سیاستهای توزیعی مبتنی بر عدالت اجتماعی مورد تقاضا خواهد بود. اگر تمامی منابع لازم به قدر کافی هم در دسترس باشد و توزیع کالاها رضایت شهروندان را تأمین کند باز نیاز به سیاست عمومی وجود خواهد داشت چرا که ممکن است موضوعاتی مانند مسائل اخلاقی یا ترویج مذهب نیازهایی را در جامعه به وجود آورد که به یک مسئله عمومی تبدیل شوند و دولت را به دنبال طراحی سیاستهای ترویج درستکاری یا مذهبگرایی سوق دهند. و از همین رهگذر اندیشمندی به نام لوی Lowi سیاستهای عمومی را چهار نوع می داند:

  • سیاستهای تنظیمی (Regulatory Policy) : یکی از مهمترین انواع سیاست عمومی، سیاست تنظیمی است. قوانین موضوعه جزایی برای حل مشکلات عمومی، از انواع بارز سیاست تنظیمی است. به طور کلی این قوانین فعالیت ها و اعمال شهروندان را در سطح جامعه تنظیم می نماید. ضوابط انضباطی - بازدارنده در زمینه های مختلف نظیر: بازرگانی، ثبت نرخ ها، بهداشت و امنیت عمومی، ارتباطات و دیگر مسائل اجتماعی، برای رفع نیازها و مشکلات مردم مورد استفاده قرار می گیرد. 
  • سیاستهای توزیعی (Distributive Policy): سیاستهای توزیعی، نحوه استفاده از کالاها و خدمات را برای بخشی های معینی از جامعه روشن میسازد. از مهمترین زمینه های کاربرد سیاستهای توزیعی، بهداشت و رفاه عمومی است. مثلاً سیاست "بیمه" و تأمین اجتماعی، امکانات مالی را در اختیار قشرهایی از مردم که دارای شرایطی ویژه هستند قرار می دهد. پرداخت یارانه به کشاورزان هم در زمره این نوع سیاستهاست.
  • سیاستهای بازتوزیعی (Redistributive Policy): هدف این نوع سیاست ها توزیع مجدد امکانات و منابع در جامعه میباشد، مانند مالیات تصاعدی برای افرادی که از سطح درآمد بالایی برخوردارند و از محل این نوع درآمدها، برنامه های رفاه و تأمین اجتماعی تهیه و تنظیم می شود.
  • سیاستهای تاسیسی (Constitutional Policy) تأسیس اداره های جدید، تغییر و تحول در گردش کار سیستمها، و سازماندهی گروه ها از جمله بعضی از انواع مهم سیاست مربوط به چگونگی و یا شرایط استفاده از منابع کمیاب است.

مقالات پیشنهادی

 

 

 

مدرن سازی نظام سیاستگذاری
مدرن سازی نظام سیاستگذاریمدرن سازی نظام سیاستگذاری برای قرن بیست و یکم: یک مدل حرفه ای واین پارسونز فصلنامه سیاستگذاری و مدیریت عمومی
توضیحات بیشتر
قیمت : 5000 تومان
ارزشهای عمومی و نگرشهای سیاسی در کار مدیران دولتی
ارزشهای عمومی و نگرشهای سیاسی در کار مدیران دولتیارزشهای عمومی و نگرشهای سیاسی در کار مدیران دولتی
توضیحات بیشتر
قیمت : 1000 تومان
حرفه اقتصاد و سیاستگذاری عمومی
حرفه اقتصاد و سیاستگذاری عمومیحرفه اقتصاد و سیاستگذاری عمومی نوشته رابرت نلسون
توضیحات بیشتر
قیمت : 1000 تومان